4 oktyabr mənim üçün sadəcə təqvimdə qeyd olunan bir tarix deyil. Bu gün mənim uşaqlıq illərimin, doğma torpağımın, illərlə həsrətində olduğum kəndimin və nəhayət, qayıdış ümidimizin gerçəyə çevrildiyi gündür.
Mən Cəbrayıl rayonunun Qərər kəndində anadan olmuşam. Doğma kəndimdən məcburən çıxanda 15 yaşım var idi. İnsan 15 yaşında həyatı yenicə dərk etməyə başlayır. Mən isə həmin yaşda doğulduğum torpaqdan, evimizdən, uşaqlıq xatirələrimdən ayrılmaq məcburiyyətində qaldım. O günlərdə heç birimiz bilmirdik ki, doğma yurdumuza qayıtmaq üçün nə qədər uzun illər gözləməli olacağıq.
İllər keçdi. Cəbrayıl bizim üçün xəritədə bir rayon adı olmadı. Cəbrayıl uşaqlığımız, xatirələrimiz, ata-baba torpağımız və geri dönəcəyimiz günə olan inamımız idi.
2020-ci il sentyabrın 27-də başlayan Vətən müharibəsi bu uzunmüddətli həsrətin sonuna doğru gedən yolun başlanğıcı oldu. Azərbaycan Ordusunun həyata keçirdiyi uğurlu hərbi əməliyyatlar nəticəsində işğal altında olan torpaqlarımızın azad edilməsinə başlanıldı.
4 oktyabr 2020-ci ildə Cəbrayıl şəhəri işğaldan azad edildi.
Bu xəbər mənim üçün sözlə ifadə olunması çətin olan bir hiss idi. Çünki Cəbrayılın azadlığı mənim 15 yaşımda yarımçıq qalan həyatımın bir parçasının geri qayıtması demək idi.
Cəbrayılın azad edilməsi Vətən müharibəsinin gedişində mühüm hərbi nəticələrdən biri olmaqla yanaşı, Azərbaycanın Zəfər yolunda mühüm mərhələ idi. Bu uğur Azərbaycan Ordusunun yüksək döyüş hazırlığını, peşəkarlığını və qarşıya qoyulan hərbi məqsədlərə doğru ardıcıl irəliləyişini nümayiş etdirdi.
Cəbrayıl istiqamətində əldə olunan hərbi uğurlar sonrakı əməliyyatlar üçün də mühüm imkanlar yaratdı. Azərbaycan Ordusunun irəliləyişi nəticəsində digər yaşayış məntəqələrinin və rayonların işğaldan azad olunması təmin edildi.
Lakin Cəbrayılın azadlığının mənim üçün başqa bir mənası da var.
Çünki mən o torpaqlardan çıxarkən cəmi 15 yaşında idim. Sonrakı illərdə həyatımız dəyişdi, zaman keçdi, biz böyüdük. Amma doğma yurd həsrəti dəyişmədi. İnsan doğulduğu yeri unutmur. Aradan illər keçsə də, uşaqlığının keçdiyi küçələri, evini, kəndini, torpağını xatırlayır.
Cəbrayılın azad olunması ilə uzun illər içimizdə yaşatdığımız bir arzu gerçəyə çevrildi.
Azərbaycan Ordusunun qəhrəman əsgər və zabitlərinin göstərdiyi şücaət nəticəsində doğma torpaqlarımız azad edildi. Bu Zəfərin arxasında şəhidlərimizin canı, qazilərimizin sağlamlığı və Azərbaycan xalqının iradəsi dayanır.
Hər birimizin borcu şəhidlərimizin müqəddəs xatirəsini daim yaşatmaq, qazilərimizin fədakarlığını unutmamaq və onların bizə miras qoyduğu Zəfərin dəyərini gələcək nəsillərə çatdırmaqdır.
Cəbrayılın azadlığından sonra Xudafərin körpüsündə Azərbaycan bayrağının ucaldılması isə bu Zəfərin ən yaddaqalan və simvolik anlarından biri oldu. Uzun illər işğal altında qalan həmin ərazilərdə üçrəngli bayrağımızın dalğalanması hər bir azərbaycanlı üçün böyük qürur mənbəyinə çevrildi.
Bu gün Cəbrayıl artıq yalnız işğal və həsrət yaddaşı ilə xatırlanmır. Cəbrayılda böyük bərpa və quruculuq işləri həyata keçirilir, yeni yollar, yaşayış məhəllələri və infrastruktur yaradılır. Keçmiş məcburi köçkünlərin doğma yurdlarına qayıdışı təmin olunur.
Bu, Zəfərin başqa bir mərhələsidir.
2020-ci ildə Azərbaycan Ordusu torpaqları işğaldan azad etdi. Bu gün isə həmin torpaqlarda yeni həyat qurulur. Deməli, Zəfər yalnız hərbi qələbə ilə tamamlanmır. Zəfərin ən böyük mənası insanların öz doğma yurdlarına qayıtması, evlərinin yenidən qurulması və gələcəyin həmin torpaqlarda formalaşmasıdır.
4 oktyabrın Cəbrayıl Şəhəri Günü kimi qeyd olunması da bu baxımdan böyük tarixi əhəmiyyət daşıyır.
Bu gün mən Cəbrayılı düşünərkən həm 15 yaşında doğma kəndindən ayrılan uşağı, həm də illər sonra həmin torpaqların azadlığının sevincini yaşayan insanı xatırlayıram.
O gün kəndimizdən çıxarkən qarşıda bizi uzun illər gözləyən həsrətin olduğunu bilmirdik. Amma bir inamımız var idi: bir gün qayıdacağıq.
Bu gün həmin qayıdış artıq reallıqdır.
Cəbrayıl mənim üçün uşaqlığımın başladığı yerdir. Qərər kəndi mənim doğulduğum, ilk xatirələrimin formalaşdığı torpaqdır. Oradan 15 yaşında ayrılmağım həyatımın ən ağır xatirələrindən biri olaraq qalsa da, Cəbrayılın azadlığı həmin ağrının üzərinə böyük bir Zəfər yazdı.
Bu gün Cəbrayılın azadlığının ildönümündə şəhidlərimizin qarşısında baş əyir, qazilərimizə dərin ehtiramımı bildirirəm.
Cəbrayıl azaddır. Bayrağımız Cəbrayılda dalğalanır. Doğma torpaqlarımıza qayıdış başlayıb.
Bu Zəfər Azərbaycan xalqının tarixində əbədi yaşayacaq.
4 oktyabr – Cəbrayılın azadlığı, bizim Zəfər günümüzdür.
Vüqar Tumasov
Azərbaycan Vəkillər Kollegiyasının üzvü
